estamos, somos, expresámonos

Nace este blogue tras terme asombrado, conmovido e incluso ensoñado a lectura dalgúns dos vosos poemas, das vosas letras, das vosas ansias. Nace nestes tempos revoltos para a lírica en que novamente parece verse vilipendiada, tanto en forma de verso como de prosa como de libre expresión da persoa. Nace porque sodes capaces de poñer nos ollos o brillo que nos falta a aquelas persoas que levamos tempo nestas sendas. Nace porque sodes, estades, existides, pensades...

Nace porque sen as vosas letras o mundo sería menos habitábel.

04 maio 2008

Un 22...




SEI PERFECTAMENTE que agora estás aquí, no pensamento, sei que estás sempre en min. Dende que me amas, deixo de ser eu para por un intre convertirme nun anxo, para deixar de ser boneca e ser unha nena de verdade. Deixo que entres en min como unha tormenta, porque ti quitasme a alma, matasme con cada bico, desesperasme ca túa ausencia, afógasme nas túas apertas.. Porque ti es o aire que preciso a cada instante para respirar. Porque te quero, porque nadie nunca nos separará, porque me queres, porque es o meu pequeno boneco, porque dende que chegaches xa non teño frío, porque es o meu príncipe e eu a túa brancaneves, porque me mata a túa ausencia, porque non podo deixar de amarte, porque nos teus brazos o desexo faise maior, porque nos teus ollos podo verme, porque te amo.. por sempre.. e cada día querereite.. por sempre.. Eso nadie o cambiará..












Outro poema máis.. =) Espero que me digades o que vos parece..
Biquiños!!

5 comentários:

sOfiA* disse...

Que bonito é o amor...e moito máis se é correspondido.!! =) que decir..que me encantou!! e que non sei..que me pasou coma co do Love..que me deixou sen palabras ou e que son facilmente impresionable jeje. Sigue escribindo que eu seguirei opinando..=)


bicos.

xenevra disse...

a forma paréceme moi chula e o contido... quizais, quizais, quizais un pouco determinado polos tópicos vellos.
Os tempos son chegados de non esperar príncipes que veñan espertarnos. É o momento de amar cos ollos abertos ;)))
Iso non quere dicir qu enon me guste, ok???

Anônimo disse...

pasome para decir que o poema e moi fermoso,que me gusta que abriras este novo blogue,que quizais pareza que non me gusta a poesia e non mostre moito interes nas clases(creo que pensas neso),pero que vou poñer o meu maximo empño ainda que me custe,e que tamen me gustaria publicar algun poema feito x min... un saudo!!

xenevra disse...

Non é importante o que eu pense, senón o que ti fagas ;))
Non déixaches o comentario do poema, ou???
mándoche agora a utorización para que xa poidas publicar o teu. Lembra que aquí só van os comentarios dos poemas, hai outras seccións para falar, opinar, queixármonos, etc
un saúdo

Anônimo disse...

silvia!que bonito!!
a persoa á que llo dedicas..ejem..pode estar contenta!!

segue así!!que aínda que non me gusta moito escribir, encántame ler!!

bkñs