as nosas palabras: ollos

Nace este blogue tras terme asombrado, conmovido e incluso ensoñado a lectura dalgúns dos vosos poemas, das vosas letras, das vosas ansias. Nace nestes tempos revoltos para a lírica en que novamente parece verse vilipendiada, tanto en forma de verso como de prosa como de libre expresión da persoa. Nace porque sodes capaces de poñer nos ollos o brillo que nos falta a aquelas persoas que levamos tempo nestas sendas. Nace porque sodes, estades, existides, pensades...

Nace porque sen as vosas letras o mundo sería menos habitábel.

29 maio 2008

ollos

OS TEUS OLLOS PEQUENOS

ERAN PROFUNDOS E AZUIS

CHEOS DE VIDA.

OS MEUS ERAN MÁXICOS

CHEOPS DE MAXIA

CAPAZ DE NAMORARTE.

XUNTÁRONSE E FORMARON

UNS OLLOS DE OUTONO

SILENCIOSOS

QUE SE AMABAN

CO LOUCURA ATA O

FIN DOS SEUS DÍAS.

ESPERO QUE VOS GUSTE E A CONTINUACIUÓN UNS ,DA NOSA POETA "NOELIA" DE 1º DE BAC

2 comentários:

xenevra disse...: pero... quen escribiu estes ollos azuis, máxicos, cheos de vida, que levan da rzón á loucura???
fose quen fose, é fermoso mirar cunha soa vista.; 31/5/08
Anônimo disse...: este poema foi escrito por silvia e mais por min o dia do obradoirio de poesia na biblioteca jejej espero que vos gustase jj???adeus
bikiños; 31/5/08

Postar um comentário